Φωτογραφίες του Νυμφαίου

Στα σχόλια του προηγούμενου post, με την επίσκεψή μου στον Αρκτούρο, υποσχέθηκα φωτογραφίες του Νυμφαίου από προηγούμενη επίσκεψή μου.
Ανεβαίνοντας από τον Αετό προς Νυμφαίο, θαυμάζεις την θέα και τις λίμνες Χειμαδίτιδα και Ζάζαρη. Λίγο πιο πέρα προς Αμύνταιο, (δεν φαίνονται) είναι και οι λίμνες Πετρών και Βεγορίτιδα.

Η παλιότερη βλάχικη ονομασία του ήταν Νιβεάστα. Υπάρχουν τρεις εκδοχές για την προέλευση Νιβεάστα. «Αθέατη» (ni vista) πιθανώς διότι βρισκόταν σε σημείο όπου δεν γινόταν εύκολα ορατό, «χιονάτη» ή «όπου μένει το χιόνι» (nives sta) λόγω των χαρακτηριστικών χιονοπτώσεών του και «νύφη» λόγω της ομορφιάς του. Μάλλον και τα τρία είναι σωστά!
Αργότερα ονομάστηκε Νέβεσκα (Αρβανίτικα). Νυμφαίο ονομάστηκε το 1928.

Τον 17ο αιώνα ήταν το κέντρο αργυροχρυσοχοΐας όλης της Μακεδονίας και συγκέντρωσε πολλά πλούτη.
Το χωριό ερήμωσε όπως πολλά ορεινά χωρία στην Ελλάδα. Την αναγέννηση του την χρωστάει κυρίως σε δύο άντρες. Στον Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 ξαναγύρισε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ξανάφτιαξε το παλιό οικογενειακό σπίτι και έστησε δύο ξενώνες και στον Νικόλαο Μέρτζο, πρόεδρο του Νυμφαίου, γνωστό δημοσιογράφο και συγγραφέα.

Η επιβλητική Νίκειος Σχολή, την οποία δώρισε στο Νυμφαίο το 1928 ο μεγάλος καπνέμπορος Ζαν Νίκου.

Στο Νυμφαίο μαγεύομαι κάθε φορά. Έχοντας πάει σε πολλά παραδοσιακά χωρία σε όλη την Ελλάδα το Νυμφαίο μου θυμίζει χωριό της κεντρικής Ευρώπης παρά Ελληνικό.

Μία μέρα στο Νυμφαίο και στον Αρκτούρο

Πριν λίγο καιρό, σε ένα από τα ταξίδια μου στην Δυτική Μακεδονία, με βρήκαν οι Άνθρωποι του Αρκτούρου και μου ζήτησαν μια προσφορά για να τους βοηθήσουμε να πιστοποιηθούν. Αποφασίσαμε να το κάνουμε δωρεάν στα πλαίσια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.
Ακόμη θυμάμαι την έκπληξη όλων μας στα γραφεία της εταιρείας μας, όταν μας έστειλαν μερικά καλόγουστα δωράκια με το λογότυπο του Αρκτούρου αλλά και απόφασή τους, με την οποία η εταιρεία μας υιοθέτησε για έναν χρόνο μία αρκούδα! Μας σκλάβωσαν πραγματικά.
Το έργο έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό, ήταν η δική μου σειρά να πάω στο χωρίο Αετός όπου βρίσκεται το στρατηγείο του Αρκτούρου.
Ο Αντώνης με πήρε το πρωί από το ξενοδοχείο και στο δρόμο έριξε την πρόταση: Πάμε και στο Νυμφαίο να δεις τις αρκούδες και το περίπτερό μας εκεί; Φυσικά δέχτηκα με χαρά.
Στο Νυμφαίο είχα ξαναπάει αλλά επειδή ήταν χειμώνας δεν είχα δει τις αρκούδες που τότε ήταν σε χειμερία νάρκη.
Η ομίχλη ήταν εμφανής όσο ανεβαίναμε…

Το μονοπάτι προς το περίπτερο εκπληκτικό!
Τα παιδιά εκεί πολύ φιλόξενα.
Μου έδειξαν ακόμη και πως παρακολουθούν με κάμερες το καταφύγιο.

Πήγαμε και στο χώρο των 50 στρεμμάτων που είναι οι αρκούδες.

Πέτυχα μάλιστα και κάτι που δεν συμβαίνει κάθε μέρα. Μία αρκούδα ελεύθερη, από αυτές που ζουν δίπλα στο βουνό, είχε σπάσει την νύχτα την ξύλινη περίφραξη, γιατί προφανώς είχε μυριστεί τα μήλα που είναι η τροφή των μέσα.

Ήμουν τυχερός, μιας και είχαν βγει για την πρωινή τους βόλτα.

Στη συνεχεια επιστρέψαμε στον Αετό.

Στην επόμενη φωτο φαίνονται οι αλυσίδες με τις οποίες κρατούσαν αιχμάλωτες τις αρκούδες. Παθαίνεις σοκ όταν τις δεις…

Δίπλα υπάρχει και το εκτροφείο του Ελληνικού ποιμενικού σκύλου, άλλη μία δραστηριότητα του Αρκτούρου, όπως και αυτή της προστασίας του Λύκου που είναι δίπλα.

Που να ήξερε ο Αντώνης πόσο με χαλάρωσε εκείνη την ημέρα… αλλά και αυτές οι εικόνες μαζί με την εκπληκτική φιλοξενία τους ξεπλήρωσε το έργο μας με το παραπάνω.
Πριν πάρω τον δρόμο της επιστροφής, ψώνισα και τα δώρα μου από το περίπτερό τους τα οποία ενθουσίασαν τους παραλήπτες τους!

"Ανοιχτές Πόρτες Οινοποιείων Αττικής" 16 - 17 Μαΐου

Για 4η συνεχή χρονιά τα Οινοποιεία της Ευρώπης ανοίγουν τις πόρτες τους στο ευρύ κοινό. Με την ευκαιρία αυτή τα Οινοποιεία – μέλη της ΕΝ.Ο.Α.Α. σε συνεργασία με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ανατολικής Αττικής προσκαλούν τους φίλους του Οίνου και του Αττικού Αμπελιού να επισκεφθούν τα Οινοποιεία το Σαββατοκύριακο 16 – 17 Μαΐου από τις 11:00 έως τις 18:00, να ξεναγηθούν στους χώρους τους και να γευτούν τα εξαιρετικά κρασιά τους.
Οι «Ανοιχτές Πόρτες» αποτελούν μια πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων του Κρασιού και έχουν ως σκοπό η κάθε πόλη που συμμετέχει στο δίκτυο να δημιουργήσει ένα γεγονός γύρω από το κρασί προκειμένου να φέρει τον καταναλωτή κοντά στο χώρο παραγωγής του. Πιο συγκεκριμένα, για δύο ημέρες σε όλη την Ευρώπη όλα τα οινοποιεία διοργανώνουν πολύ-θεματικές εκδηλώσεις, ξεναγήσεις, γευσιγνωσίες και παρουσιάσεις κρασιών.
Για το Σάββατο 16 και την Κυριακή 17 Μαΐου η είσοδος σε όλα τα Οινοποιεία της ΕΝ.Ο.Α.Α. θα είναι δωρεάν, θα παρέχεται έκπτωση 20% για κάθε αγορά φιάλης κρασιού ενώ 1 ευρώ από κάθε πώληση φιάλης θα διατεθεί για τους σκοπούς της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών.
Ωραίος καιρός για βόλτα στα Μεσόγεια, σχεδόν κανονίστηκε η παρέα, αλλά και το τσιμπούσι μετά στον Κρητικό :)

Στην Ελλάδα εκτός της Αττικής συμμετέχουν η Ένωση των Οινοποιών της Κεντρικής Ελλάδας και και η Ένωση των Οινοποιών της Βορείου Ελλάδος με τους Δρόμους του Κρασιού!

Πρωτομαγιά στην Άνω Βούλα

Εντός των τειχών η φετινή Πρωτομαγιά και συνήθης ο προορισμός για αυτή την μέρα.
Στην Άνω Βούλα να μαζέψουμε λουλούδια.

Άλλωστε και η επανάσταση θα αρχίσει από το βουνό...
Η θέα εξαιρετική και ο καιρός καταπληκτικός.

Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει ως γνωστό.

Το χορτάτο όμως;

Λουλούδια δεν βρήκαμε πολλά, την ανθοδέσμη μας πάντως την φτιάξαμε, ενώ ετοιμάζεται και το στεφάνι.

Και του χρόνου…

Ρωσικό μπλόκο στα Ελληνικά οπωροκηπευτικά

Διαβάζω σήμερα την παρακάτω είδηση:
«Μπλόκο στα ελληνικά οπωροκηπευτικά έχουν βάλει οι Ρωσικές Αρχές, καθώς ανιχνεύθηκαν υπολείμματα φυτοφαρμάκων, που ξεπερνούσαν τις αυστηρές προδιαγραφές της ρώσικης αγοράς. Τα όρια που έχουν καθιερώσει οι ρωσικές αρχές είναι αυστηρά και οι εξαγωγές μας σε πολλές περιπτώσεις δεν πληρούν τις προδιαγραφές.
Παρόμοιο πρόβλημα είχε αντιμετωπίσει η Ελλάδα και στο παρελθόν.»

Μέχρι εδώ η είδηση μου φαίνεται φυσιολογική. Έχει όμως και συνέχεια:

«Ο Δ/τής Ποιοτικού Ελέγχου Υγιεινής και Τροφίμων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, τονίζει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τους ελέγχους.
Πλημμελείς ελέγχους της πολιτείας στα αγροτικά προϊόντα παραδέχτηκε και ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ Τζαννέτος Καραμίχας, ενώ για αδυναμίες των ελληνικών κρατικών εργαστηρίων, έκανε λόγο ο διευθυντής του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγέων, Διονύσης Νιώτης,
Από την άλλη πλευρά, ο διευθυντής Ποιοτικού Ελέγχου Υγιεινής και Τροφίμων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Λευτέρης Δροσίνης, τονίζει, ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τους ελέγχους στα οπωροκηπευτικά.»

Για καθίστε ρε παλικάρια! Τι σχέση έχουν οι κρατικοί φορείς ελέγχου; Υπάρχουν ή όχι πρότυπα όπως το AGRO ή το HACCP που είναι και υποχρεωτικό; Τι λένε αυτά τα πρότυπα; Δεν μιλάνε για αυτοελέγχους της επιχείρησης;
Η ίδια η επιχείρηση είναι υπεύθυνη για το προϊόν της και φυσικά είναι υποχρεωμένη να τηρεί εκτός των άλλων την νομοθεσία. Δηλαδή μεταξύ των άλλων και τα όρια της ανίχνευσης φυτοφαρμάκων. Τι κάνει όταν προμηθεύεται από τον παραγωγό; Κανέναν δειγματολοπτικό έλεγχο; Αλλά και ο παραγωγός; Τι κάνει αυτός; Δεν είναι υποχρεωμένος να τηρεί και αυτός τα όρια; Πότε πήγε σε εργαστήριο ένα δείγμα του προϊόντος του;
Μας φταίει το κράτος που δεν ελέγχει τι; Την ασυδοσία των παραγωγών και των εξαγωγέων;
Και βγαίνει και ο καθηγηταράς και λέει πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τους ελέγχους; Μήπως το πρόβλημα είναι πως δεν γίνονται έλεγχοι, παρά μόνο από τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις; Αλλά ξέχασα… Είμαστε ενάντια στα μονοπώλια…
Δεν πειράζει που δεν τα πήραν οι Ρώσοι. (Μα και αυτοί οι ανεπίτρεπτοι; Να βάλουν τόσο αυστηρά όρια;). Δεν θα πάνε τα προϊόντα στην Ρωσία, μάλλον στις δικές μας λαϊκές θα πάνε…

Πάσχα στην Πολύδροσο

Μόνο δύο χρονιές έκανα Πάσχα μακριά από την Κορώνη.

Την μία στον στρατό, λίγες μέρες πριν απολυθώ, όπου έζησα το Ηπειρώτικο Πάσχα και μία φέτος στην Πολύδροσο όπου γνώρισα το Ρουμελιώτικο.
Η Πολύδροσος (παλιά λεγόταν Σουβάλα) είναι ένα ωραίο τσοπανοχώρι του Παρνασσού, με πολλά πετρόχτιστα σπίτια που γνωρίζει τουριστική και οικοδομική άνθιση τα τελευταία χρόνια.

Για το χωρίο θα βάλω post κάποια στιγμή.
Τώρα θέλω να αναφερθώ μόνο στην ημέρα του Πάσχα, μιας και βρέθηκα εκεί.
Θα ψήναμε παϊδάκια φέτος, αλλά είχαμε και ωραίους μεζέδες. Έτσι το πρωινό είχαμε χρόνο.
Αποφασίσαμε με τον Γιώργο να πάμε μια βόλτα μέχρι την πλατεία για καφέ. Είπαμε να περπατήσουμε και να μην πάρουμε αυτοκίνητο. (Σοφή απόφαση όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια).
Στην αρχή περάσαμε από ένα μαγαζί να χαιρετίσουμε και να κανονίσουμε να πάρουμε το κοκορέτσι που είχαμε παραγγείλει.
Τα ψητά ήταν ήδη στις σούβλες.

Στη συνέχεια περπατούσαμε προς την πλατεία, θαυμάζοντας τους ανθισμένους κήπους...

Όταν κάποια στιγμή διαπιστώσαμε μπροστά μας, πως ο δρόμος είναι κλειστός! Ευτυχώς που δεν φέραμε το αυτοκίνητο σκέπτεσαι και πλησιάζεις...

Ψήνουν ομαδικά στη μέση του δρόμου!!!

Ζητάς συγνώμη να περάσεις, αλλά δεν σε αφήνουν. Που πας; Ρωτάνε. Πρώτα θα πάρετε μεζέ και θα πιείτε μαζί μας και ένα κρασί!
Οι μεζέδες που είχαν ήταν μια ανοιχτή τυρόπιτα με αυγά και τηγανιτή συκωταριά.
Φυσικά σε τέτοιες προτάσεις εμείς δεν λέμε όχι.
Στη συνέχεια, λίγα μέτρα πιο κάτω, βλέπουμε άλλη μια ομαδική ψησταριά. Δίπλα στο δρόμο αυτή τη φορά, αλλά πέσαμε σε γνωστό, οπότε και εδώ στάση.

Λίγα μέτρα πιο κάτω, επάνω στη διασταύρωση, (πάλι ευτυχώς που δεν φέραμε το αυτοκίνητο), άλλο μπλόκο. Γνωστοί και αυτοί.

Εδώ δοκιμάσαμε και εξαιρετικό φρέσκο τυρί, αλλά και εκπληκτική τυρόπιτα και φυσικά τηγανιτή συκωταριά. Μας προσκάλεσαν να επιστρέψουμε μετά από λίγη ώρα, που θα ήταν έτοιμα και τα αρνιά.
Για να τους αποφύγουμε, μιας και έπρεπε να επιστρέψουμε σπίτι, δοκιμάσαμε να ακολουθήσουμε άλλον δρόμο για την επιστροφή. Τι γινόταν και εκεί; Άλλα μπλόκα!

Στο τέλος, λίγο πριν φτάσουμε σπίτι, επισκεφτήκαμε ένα ξενοδοχείο να ανταλλάξουμε ευχές με τον ιδιοκτήτη που είναι γνωστός του Γιώργου.
Είχε στρώσει τραπεζαρία για τους ενοίκους του ξενοδοχείου του στον κήπο.

Τα ψητά ετοιμαζόντουσαν…

Ο ίδιος και η παρέα του (όπως και πολλοί κάτοικοι του χωριού) έριχναν τουφεκιές με τις καραμπίνες,

Γεμίζοντας το χώρο με άδεια πολύχρωμα φυσίγγια!

Εγώ θαύμαζα τα ταριχευμένα κεφάλια αγριογούρουνου,

αλλά και τις φωτογραφίες του από τα κυνήγια!

Φυσικά και αυτός μας κάλεσε να καθίσουμε. Όταν του είπαμε πως μας περιμένουν σπίτι, μας έδωσε τον μεζέ να τον πάρουμε μαζί μας!!! Δεν σήκωνε μάλιστα κουβέντα!
Τα επιδέξια χέρια του έκοψαν και κοκορέτσι και κοντοσούβλι,

αλλά και αρνάκι στα γρήγορα!

Φτάνοντας σπίτι ήταν έτοιμη και η δική μας τηγανιτή συκωταριά.
Με έστειλαν να διαλέξω κρασί από το υπόγειο. Ενώ είχα επισημάνει από τη λίστα τους ένα καλό Syrah, εντόπισα ένα μπουκάλι που με τράβηξε.
Επιτραπέζιος οίνος σε αριθμημένη φιάλη (με το χέρι η αρίθμηση και μικρή η συνολική παραγωγή) και κερί αντί για καψύλλιο; Χαρακτηριστικά καλού κρασιού, που είναι εκτός ζώνης ΟΠΑΠ. Για έλα στον θείο!
«Ιερή Γη» του 2001, του Καρανάτσιου από την Νάουσα.

Δικαιώθηκα από την επιλογή. Εξαιρετικό κρασί που όσο το αφήναμε να αεριστεί, τόσο καλύτερο γινόταν. Η παλαίωση είχε στρογγυλέψει τις τανίνες του ξινόμαυρου, το άρωμα της λιαστής τομάτας ήταν έντονο και φυσικά ταίριαζε απόλυτα με τα κοψίδια που είχαμε.
Πέρασα υπέροχα, σκλαβώθηκα από τους πολύ φιλόξενους ανθρώπους του χωριού και φρόντισα να κλείσω θέση και για του χρόνου!!!

Χρόνια Πολλά - Χριστός Ανέστη!!!

Χρόνια Πολλά, με Υγεία και κάθε Ευτυχία σε όλους...