Η γνωριμία μου όμως με τον Θάνο Ντούγκο είναι αξιομνημόνευτη.
Ήμουν σε έναν οινομαραθώνιο ερυθρών κρασιών στο Λίθοινο. Κάποιες στιγμές στους οινομαραθώνιους ο Βασιλειάδης αφήνει την θέση του σε φίλους του. Έτσι βρέθηκα να με σερβίρει ένας νεαρός που δεν γνώριζα. Φτάνουμε και στους Μεθυστάνες. Μου εξηγεί τις ποικιλίες που περιέχονται στο μπουκάλι και ακολουθεί ο εξής διάλογος:
- Μεθυστάνες από ξινόμαυρο, κρασάτο και σταυρωτό.
- Ναι λέω εγώ, δηλαδή Ραψάνη, αλλά ο Ντούγκος δεν μπορεί να το πει έτσι, αλλά εμένα είναι από τα αγαπημένα μου!
- Τον ξέρεις τον Ντούγκο;
- Όχι.
- Εγώ είμαι!!!!!!!!!!!!
Από τότε με τον Θάνο Ντούγκο, έχουμε βρεθεί αρκετές φορές σε διάφορες εκδηλώσεις οινογνωσίας και φυσικά πάντα στους Οινομαραθώνιους του Λίθοινον με ατέλειωτες συζητήσεις ως αργά, μα πολύ αργά...
Όλο υποσχόμουν να περάσω από το οινοποιείο του στα Τέμπη, μιας και τα τελευταία χρόνια οι επαγγελματικοί μου δρόμοι με φέρνουν συχνά στα βόρεια.
Βρεθήκαμε με τον Θάνο την περασμένη Κυριακή στη ΓΕΝΚΑ.
Του είπα πως την Τετάρτη το μεσημέρι ίσως περνούσα αν τελείωνα νωρίς στην Κατερίνη.
Τετάρτη μεσημέρι λοιπόν, φτάνω στο κτήμα Ντούγκου στα Τέμπη. (Ακριβώς μετά τα διόδια ερχόμενος προς Αθήνα, κάνω δεξιά στις πινακίδες).
Ήμουν σε έναν οινομαραθώνιο ερυθρών κρασιών στο Λίθοινο. Κάποιες στιγμές στους οινομαραθώνιους ο Βασιλειάδης αφήνει την θέση του σε φίλους του. Έτσι βρέθηκα να με σερβίρει ένας νεαρός που δεν γνώριζα. Φτάνουμε και στους Μεθυστάνες. Μου εξηγεί τις ποικιλίες που περιέχονται στο μπουκάλι και ακολουθεί ο εξής διάλογος:
- Μεθυστάνες από ξινόμαυρο, κρασάτο και σταυρωτό.
- Ναι λέω εγώ, δηλαδή Ραψάνη, αλλά ο Ντούγκος δεν μπορεί να το πει έτσι, αλλά εμένα είναι από τα αγαπημένα μου!
- Τον ξέρεις τον Ντούγκο;
- Όχι.
- Εγώ είμαι!!!!!!!!!!!!
Από τότε με τον Θάνο Ντούγκο, έχουμε βρεθεί αρκετές φορές σε διάφορες εκδηλώσεις οινογνωσίας και φυσικά πάντα στους Οινομαραθώνιους του Λίθοινον με ατέλειωτες συζητήσεις ως αργά, μα πολύ αργά...
Όλο υποσχόμουν να περάσω από το οινοποιείο του στα Τέμπη, μιας και τα τελευταία χρόνια οι επαγγελματικοί μου δρόμοι με φέρνουν συχνά στα βόρεια.
Βρεθήκαμε με τον Θάνο την περασμένη Κυριακή στη ΓΕΝΚΑ.
Του είπα πως την Τετάρτη το μεσημέρι ίσως περνούσα αν τελείωνα νωρίς στην Κατερίνη.
Τετάρτη μεσημέρι λοιπόν, φτάνω στο κτήμα Ντούγκου στα Τέμπη. (Ακριβώς μετά τα διόδια ερχόμενος προς Αθήνα, κάνω δεξιά στις πινακίδες).
κοντινό ξενοδοχείο.
Φόρτωσα και κάποια μπουκάλια για εμένα και για καλούς φίλους και μετά από ένα πραγματικά ευχάριστο μεσημέρι πήρα το δρόμο της επιστροφής.