Πως βγήκε αυτή η παροιμία την οποία χρησιμοποιούμε θέλοντας να πούμε πως κάποιος έχει μέσον;
Την εποχή της Τουρκοκρατίας, η Κορώνη ήταν ένα σημαντικό λιμάνι στην νότια Πελοπόννησο και σπουδαίο οχυρό.
Γι αυτό και σαν Διοικητής της (Μπέης της Κορώνης), διοριζόταν πάντα ένα σημαντικό πρόσωπο, πολλές φορές μάλιστα μέλος της Σουλτανικής Οικογένειας.
Ως γνωστόν Διοικητής όλης της Πελοποννήσου ήταν ο πασάς της Τριπολιτσάς.
Έτυχε λοιπόν μια περίοδο και ο μπέης της Κορώνης ήταν θείος (μπάρμπας) του πασά της Τριπολιτσάς.
Όσοι από την ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο, ήθελαν κάποιο ρουσφέτι από τον πασά της Τριπολιτσάς, κατέφευγαν στον μπέη της Κορώνης για να μεσολαβήσει στον ανιψιό.
Εθεωρείτο μεγάλη τύχη να έχεις κάποιον «Μπάρμπα στην Κορώνη» για να πείσει τον μπέη της να μεσολαβήσει για το ρουσφέτι.
Έτσι λοιπόν ο «μπάρμπας της Κορώνης» έμεινε σαν παροιμία ως τις μέρες μας.
