Εντάξει μάλλον θα πάω και το Σεπτέμβρη για Σ/Κ αλλά ήταν το τελευταίο της κανονικής άδειας το χθεσινό.
Μάζεψα πεταλίδες. Δεν είχα φάει ξανά φέτος.
Μας τα χάλασε για λίγο η φωτιά που έπιασε στον παράνομο σκουπιδότοπο του Δήμου στα Λιβαδάκια, αλλά η έγκαιρη επέμβαση ενός ελικοπτέρου και δύο μικρών αεροσκαφών την έθεσαν γρήγορα υπό έλεγχο.
Έφυγα αργά… αφού είχε πέσει χαμηλά ο ήλιος.
Όταν ξυπνάω πρωί, δηλαδή κατά τις 10, δεν πάω για καφέ στο λιμάνι.
Εκείνη την ώρα δεν έχει δουλειά και ο κόσμος στην παραλία είναι λίγος.
Όταν όμως σκάει ο τζίτζικας και η παραλία γεμίζει…
Η ξαπλώστρα, στον άλλο Γιάννη τον ξάδερφό του, με περιμένει…
Ξεκινά με καφέ και εφημερίδα στο λιμάνι…
Συνεχίζεται με ούζα στο μπαλκόνι με μεζέδες χταπόδι κρασάτο και τα τουρσιά της μαμάς…
Μπάνιο από νωρίς το απόγευμα και μέχρι να πέσει ο ήλιος, στου Ζάγκα…
Φρούτα από το κτήμα μας…
Και μετά έξοδο για ποτάκι!
Όταν είμαστε στο Δημοτικό, τα πρώτα μπάνια τα κάναμε στο Αρτάκι τον Μάιο, μιας και ήταν πιο ζεστή η θάλασσα από του Ζάγκα.
Πλέον ξεκινάμε αργότερα… έως και έναν μήνα αργότερα… και όπου τύχει πλέον.
Σε πρόσφατη επίσκεψή μου διαπίστωσα πως τα λίγα φύκια που φαίνονται στην μία φωτογραφία έχουν σχεδόν εξαφανιστεί και με τον πρώτο βοριά θα φύγουν όλα.
